Follow the Moon

16 mei om 10.45 is het dan eindelijk zo ver: we vertrekken aan boord van ons zeiljacht Luna vanuit de Oosterhaven in Groningen. De dag ervoor hebben we ons huis achter gelaten, de auto ingeleverd en de fietsen verkocht. Ineens zijn we drie sleutels armer, we gaan vanaf nu met 1 sleutel door het leven.

Wat een drukke en stressvolle tijd was het de afgelopen maanden: het opruimen, spullen wegdoen (en voor veel ervan een goede bestemming vinden), het voortdurend met iets in handen staan en je afvragen: mee of niet? En zo niet: bewaren, weggeven, verkopen? Onze achtergebleven persoonlijke bezittingen zitten in drie plastic boxen en zijn veilig opgeborgen, een paar meubelstukken konden we in het huis achterlaten. Een parallelle klus was het inpakken van de boot en alles wat we aan boord droegen een plek geven: te beginnen met de kisten onder de bedden, kajuitbanken en vloer, gevolgd door alles wat we bij de hand willen houden, de kleding en de voorraden eten en drinken. De boot is een flink stukje dieper in het water gezakt, de waterlijn zullen we bij de volgende werfbeurt weer een paar centimeter ophogen. Hopelijk hebben we alles bij ons wat we niet wilden vergeten!

Het afscheid van vrienden en collega’s was hartverwarmend en beregezellig en vrijdag de 12^e mei bleek de mooiste zonnige middag van het hele voorjaar te zijn.  Onder muzikale begeleiding van Kooriander was het goed vertoeven op de boot en de kades van de Oosterhaven.

Bijzonder was ook het bezoek van Thomas’ ouders, gebracht door zijn dochter Saskia vanuit Löhne (D) met de auto. Wij hadden niet gedacht dat ze nog zouden kunnen komen maar zelfs aan boord koffie met gebak bleek mogelijk. Het waren onvergetelijke uren.

De avond voor vertrek, toen de emoties van afscheid, vertrek en angst voor gemis van alles wat we achterlieten het meest voelbaar was, werden we door Riens en Ineke warm ontvangen voor een laatste maaltijd met hen in de knusse kajuit van de Zeezwaluw. 

Na vertrek kunnen we ineens eindelijk vooruit gaan kijken, het leven blijkt plotseling overzichtelijk: wat we nodig hebben zit in de boot, we hebben elkaar en we zijn vrij te doen wat we willen. Het doel van deze reis wordt opeens weer voelbaar: leven in het hier en nu, zeilen naar waar de wind ons brengt, nieuwe plaatsen ontdekken, mensen ontmoeten en vooral de tijd nemen voor wat ons pad kruist.

De afgelopen dagen zijn we, op de motor, door Groningse en Friese wateren naar Harlingen en vandaar naar het IJsselmeer gevaren. Langs de route maakte Martin deze foto van ons, hij heeft ons de dag van vertrek gevolgd (en was niet de enige…) en is op de fiets gesprongen om ons uit te zwaaien bij Roode Haan.  Door dorpjes als Garnwerd, Zoutkamp, Birdaard en Bartlehiem en de prachtige steden Dokkum en Leeuwarden. Niet de eerste keer dat we deze tocht maakten maar deze keer hebben we geprobeerd bewuster alle mooie plaatjes in ons geheugen te graveren: wie weet hoe lang het zal duren voor we hier weer terug komen. Overigens voor medezeilers die interesse hebben in deze route: wij zijn niet vastgelopen, de waterdiepte op het Reitdiep en de Dokkermer Ee ligt vrijwel overal rond de 2,5 meter,  de ondiepste stukken waren 2 meter.

Deze Hemelvaartdagen gaan we rustig wat rondzeilen op het IJsselmeer, wat klusjes afmaken en in de week erna zijn we bij Tuned in Enkhuizen voor werkzaamheden aan de mast en verstaging. Het nieuwe grootzeil gaat terug naar UBSails voor wat aanpassingen en dan zijn we helemaal klaar! Dan doen we nog een afscheid in Amsterdam van familie en vrienden aldaar en hopelijk varen we begin juni zuidwaarts richting België, Frankrijk en Spanje.

Vertrekken is geweest, we zijn vertrokken!
Sailing Luna around …