Als we vanuit Makkum vertrekken blaast de wind al enige tijd stevig en koud uit noordelijke richting en dat lijkt nog wel even zo te blijven. Omdat we vanaf nu in zuidelijke richting zeilen, zullen we dus vooral voor de wind gaan. Als we het speekwoord ‘voor de wind gaan’ letterlijk nemen is dat dus vooral heel fijn, de praktijk blijkt wat weerbarstiger.
De eerste stop is Enkhuizen waar de verstaging wordt gecontroleerd en deels vernieuwd. Dit stond al een poosje op de to do lijst. Bij het plaatsen van de giek blijkt het lummelbeslag (de verbinding tussen de mast en de giek) een flinke scheur te hebben en breekt met een tik van de hamer meteen af…. Oeps, ruim 30 jaar oud aluminium kan dus echt poreus worden. We zijn blij dat dit hier gebeurd, er wordt ter plekke een nieuw lummebelslag voor onze Luna gemaakt! Met deze verbeteringen hebben we een reden minder om ’s nachts slecht te slapen!
Verder voor de wind gaat het naar Amsterdam. We verblijven drie dagen in de Sixhaven waar we afscheid nemen van familie. Heel leuk en lief dat Peter, Miriam, Paul, Esther, Ma, Con, Siem, Daan, Jacir, Marieke, Felix, Brammetje, Uta, Hanna en Baris ons met afscheidscadeaus en lieve woorden uit komen zwaaien. Emotioneel is het ook, we weten dat we elkaar in de komende jaren minder makkelijk kunnen opzoeken.
2e pinksterdag vaart Peter met ons mee naar IJmuiden en dat geeft ons wat tijd rustig te praten. Bij de Zeesluis IJmuiden staan vrienden Marie-Louise en Rob, speciaal voor dit historisch moment uit Nieuwkoop naar de Zeesluis IJmuiden zijn gereden, om ons vertrek vast te leggen!
Vanuit IJmuiden gaat het dan echt pal voor de wind naar Scheveningen. De wind is koud en blaast stevig door, de golven zijn soms hoog en houden zich niet aan een vast patroon. Nog geen 2 uur na vertrek maakt het grootzeil een ongewilde gijp door een schuiver van een grote golf waardoor de schoot van het grootzeil met oog en al van de traveller op het dek afbreekt. Paniek alom! Maar het lukt ons snel de giek binnen te halen en de boot in de wind te draaien om het grootzeil te laten zakken. Met alleen de genua zeilen we verder naar Scheveningen waar we nieuwe onderdelen bij de watersportwinkel halen en een stevige constructie aanbrengen zodat dit ons niet nog een keer gebeurt. Mijn zelfvertrouwen heeft een flinke deuk opgelopen, ik had beter moeten oppassen. Thomas zegt dat het oog gewoon van slechte kwaliteit was en dat het goed is dat we het vervangen hebben.
“Verkeerscentrale Maasmond, dit is zeiljacht Luna. Wij bevinden ons bij de MN1 boei en willen straks de Maasmondgeul oversteken. Onze koers is 235 graden, snelheid 7 knopen”. Via marifoonkanaal 3 antwoordt de verkeercentrale vlot maar is door de huilende wind slecht te verstaan. Het gaat over een grote tanker die uit westelijke richting de Nieuwe Waterweg op gaat. Die hadden wij ook al gezien op de AIS en vastgesteld dat we daar ruim voor langs gaan. We beloven niemand lastig te vallen bij de oversteek van de vaargeul en houden koers en snelheid. Vandaag varen we wederom voor de wind, met alleen de genua, en dat is maar goed ook. In de vaargeul is het dieper en de gepasseerde reuzen laten een woelige zee achter waarbij de golven van alle kanten komen. Het jacht wat achter ons vaart gijpt hierbij, net als wij gisteren, en hun grootzeil scheurt in tweeën.
Voor de wind gaat het lekker snel, de motor staat weinig aan maar we zien we op de weerkaarten dat verder naar het zuiden, in het nauw van Calais, de wind nog meer aantrekt. We besluiten wat tijd te maken en gaan onder Rotterdam bakboord uit, door het Slijkgat en de Goereesesluis, het Haringvliet op te gaan voor een korte vakantie! We laten het anker vallen ten zuiden van het eiland Tiengemeten waar we een paar dagen doorbrengen met lezen, luieren, opruimen en schoonmaken. Het niets doen gaat ons nog niet zo goed af. De eerste twee broden worden hier gebakken en zijn erg lekker. Met voldoende meel en gist op voorraad kunnen we ons dus zonder bakker wel een poosje redden. De laatste dag op het Haringvliet gaan we de haven van Stad aan ’t Haringvliet in waar we douchen, een voorraad groente en fruit inslaan, afval wegbrengen en bezoek krijgen van Corry en Henk.
Ondertussen hebben we geleerd dat de wind ’s morgens nog 4-5 Bf blaast en in de middag flink aantrekt maar meestal niet meer wordt dan 6 Bf. De voordewindse koers is ook voor de komende dagen een feit. Wij wennen aan het ritme, leren beter te anticiperen op de golven die van achteren onder de boot doorrollen en hoppen in dagtochten naar Zeebrugge, Oostende, Dunkerque en Boulogne sur Mer. Het tij loopt vroeg in de ochtend mee en dat dicteert de vertrektijd: 5.30, 6.30, 7.30…. de laatste etappe voelt als uitslapen.
Boulogne sur Mer is een mooie stad, de haven ligt er midden in. Spectaculair is het getij verschil van ruim 7 meter, met elke stijging en daling verandert het perspectief volledig. We nemen een paar dagen de tijd om de stad en omgeving te verkennen en bereiden ons voor op de volgende etappe. In de komende dagen zullen de windrichting en -snelheid veranderen en de temperaturen flink omhoog gaan! De dikke truien, mutsen en handschoenen kunnen eindelijk uit!
Maar ook al draait de wind; wij hopen dat het ons voor de wind blijft gaan!
Sailing Luna around.
Auf Deutsch: download PDF hier:
Follow the Moon 
Plaats een reactie