Follow the Moon

De regen klettert op het dek, de wind giert door de verstaging, de boot zou moeten hellen naar bakboord maar in plaats daarvan siddert de hele boot. Ze kan niet overhellen, we staan op de kant, met de kiel op de stoffige vieze grond, gestut met 4 bokken aan elke kant.

Ruim een maand geleden zagen we onszelf, rustig schommelend achter ons anker drijven in een mooie diepblauwe baai ergens aan de Spaanse zuidoost kust… maar het liep even anders! Eerst was het weer wat onstabiel en leek het ons goed nog een weekje te wachten. Toen besloten we nog wat motorchecks te doen en wat eerder dit seizoen goed leek was nu een probleem: de saildrive lekt! De saildrive is de verbinding tussen de motor en de schroef en bevindt zich onder de boot, in het water dus. Het is een ingewikkeld apparaat, robuust gebouwd en in de kern  bevindt zich een paar liter olie om alle tandwielen goed te laten draaien. De olie bleek niet helder meer, maar was veranderd in, zoals dat in zeilerstermen heet, saildrive-mayonaise. Dat betekent dat er zout water bijgemengd is en dat betekent dat er dus ergens in het systeem een lek zit. De enige manier om de reparatie uit te voeren is om de boot uit het water te halen, de saildrive te openen, alle pakkingen te vervangen en te kijken of er andere schade is. De voorlaatste zeildag eind oktober hebben we een lijn in de schroef gehad, dat zou een oorzaak kunnen zijn van schade maar zeker weten doen we dat niet. Slijtage na vele schroefuren zou ook een reden kunnen zijn.   

We besluiten de boot uit het water te laten kranen en omdat we moeten wachten op wat onderdelen voor de reparatie besluiten we al het onderhoud te doen wat eigenlijk voor volgend jaar op het programma stond: we brengen nieuwe anti-fouling (aangroeiwerende verf onder water) aan en reinigen de romp van de boot met water en zeep, polish en wax. Binnen een paar dagen ziet Luna er weer uit om door een ringetje te halen en zijn de onderdelen bijna gearriveerd.

Dan besluiten we, omdat we nog tijd over hebben, eens nader te kijken naar een ‘lekje’ wat we al enige tijd hebben nabij de roeras. Het idee is dan nog om dat nu even beter te bekijken zodat we een betere inschatting kunnen maken van de reparatiemogelijkheden. We hadden natuurlijk beter moeten weten, bij elk schijnbaar minimaal probleem komt een behoorlijke ravage in beeld en dat was nu niet anders; we verwijderen een polyster toplaag naast de roeraskoker, met het idee dat het water ergens van boven inloopt,  maar al snel wordt duidelijk dat het probleem van onderen komt. We verwijderen een hoop zwart, nat, stinkend en rottend polyster/epoxie waarmee ooit tijdens de bouw de ruimte naast de roeras (skeg) gevuld is. Gelukkig is de romp goed en niet aangetast door het vocht. De inwatering komt langs de roeraskoker en we laten de boot nogmaals kranen om het roer te kunnen verwijderen. Deze klus vraagt wel 2 dagen voorbereiding, uren is Thomas bezig de oude, gecorrodeerde schroeven waarmee het roer onder water gedurende, misschien wel tientallen jaren heeft vastgezeten, eruit te krijgen. Dankzij de impactschroevendraaier, veel WD 40 en de hulp van Christian en Kartrin van de Charlie lukt het uiteindelijk. Het roer verwijderen is daarna een kwestie van zwaartekracht en de kraan kan Luna na 15 minuten weer op de bok zetten. We vinden een klein stuk slecht polyester naast de roeraskoker en daarmee lijkt het dat we de oorzaak van het inwateren gevonden hebben: stap 1.

Voor stap 2, de mogelijke oplossing, besluiten we specialistische hulp te vragen aan het bedrijf op de werf van Almerimar welke bootreparaties uitvoert. Dit is het bedrijf van Chris, een norse en ongezellige Engelsman die hier al jaren huist en als zeer degelijk bekend staat. Chris heeft echter geen zin om de problemen van anderen aan te horen, hij heeft het druk, een wachttijd van 3 maanden voor reparaties en wil zijn tijd niet verdoen aan zeilers die plots bij hem op de stoep staan. Zelfs even kijken is hem al te veel… verslagen keren we terug naar Luna. We proberen te bedenken hoe we de (ondertussen behoorlijke gaten) kunnen dichten en de boot weer terug krijgen in het water. Na bezoek van een aantal medezeilers met goede en minder goede tips horen we dat Chris toch de beste optie is, en dat we mogelijk veel zelf kunnen doen met zijn advies. Iemand raadt ons aan een fles Gin voor hem te kopen, en het dan nog eens te vragen. Bij de Mercadona vinden we een geschikte Gin, gaan samen naar het kantoor van Chris, zetten de fles op de toonbank en vragen hem vriendelijk of hij ons kan helpen met een advies ten aanzien van de reparatie en met de benodigde materialen. Plotseling zien we een totaal andere man, met een brede glimlach, tijd voor smalltalk en vanzelfsprekend kan hij wat voor ons doen en komen de procedures voor deze specifieke polysterreparatie met de materialen op de toonbank. De gin verdwijnt er onder en houdt het humeur van Chris aardig op peil. In de dagen erna verschijnt hij af en toe bij Luna om de progressie van ons werk te beoordelen en verwerken wij bijna 1,5 kilo polyester, matten en vulmiddel om de gaten te vullen en te dichten en de skeg te verstevigen. Als we na 5 dagen klaar zijn weten we dat de boot op dit punt nog nooit zo stevig is geweest! Wel hebben wij aan ons kasboek een nieuwe uitgavepost moeten toevoegen: steekpenningen 😉

Op het droge is het leven op de boot een beetje anders: om aan boord te komen moeten we een ladder opklimmen (3 meter), het toilet van de boot is onbruikbaar, evenals de spoelbak in de badkamer en keuken. We maken een geïmproviseerde afvoer voor de keuken waardoor we in ieder geval iets kunnen spoelen/wassen. Verder is het erg stoffig omdat de werf één grote zandplaat is. Het wordt nog erger als de wind na een paar dagen zuidwaarts draait en we een 4 dagen durende Sahara storm over ons heen krijgen.  Niet alleen het rode stof is vervelend maar ook de temperatuur die omhoog schiet, buiten is het > 30 graden, in de boot nog warmer, we missen de verkoeling van het water onder de boot en doordat we alle luiken moeten sluiten om het stof buiten te houden loopt de temperatuur op naar boven de 35 graden binnen. Als na 4 dagen eindelijk de zuidoostwind afneemt draait de wind binnen 12 uur naar west en krijgen we de storm Nelson over ons heen met lage temperaturen, bakken regen en windsnelheden tot 10 Beaufort…. Op dat moment besluiten we een time out te nemen en boeken een appartement in het dorp waar we 2 dagen bijkomen van stof/ zand, zout en vooral wind! Erg blij zijn we met de wasmachine in het appartement, die draait in die dagen overuren! In de maand maart heeft het  in Zuid Spanje meer gestormd, geregend en gesneeuwd dan de hele afgelopen winter.

De tewaterlating van Luna wordt door storm en Semana Santa, één van de meest belangrijke feestweken in Spanje, uitgesteld tot 2 april. Na 21 dagen op het droge komt de kraan om Luna een meter op te tillen en ons de mogelijkheid te geven het roer terug te plaatsen (in een uur tijd)en haar vervolgens naar het water terug te brengen. Dat blijkt een te optimistische planning: het roer laat zich niet zo makkelijk terugzetten, we moeten één lager opnieuw verwijderen, het is passen en meten om alles weer precies op zijn plek te krijgen. Met hulp van medezeilers Pete, Lyn en Bert doen we wat we kunnen maar het gaat niet lukken alles in zo’n korte tijd af te krijgen. Luna gaat terug op de bokken en de tewaterlating wordt weer 2 dagen uitgesteld.

Na nog een dag werk, om de 4 (!) lagers op zijn plek te zetten en wat kleine schades te repareren lukt het Luna met een gerust hart terug in het water te laten kranen. Alles werkt naar behoren en Luna maakt geen water! Opgelucht vallen we elkaar in de armen, We did it!
Ook dit probleem hebben we weer kunnen oplossen. Af en toe vreet het energie, er gaan zoveel dingen kapot, we moeten veel  uitzoeken en leren. Elke keer is er weer iets nieuws wat we niet eerder bij de hand gehad hebben. Maar voldoening geeft het zeker ook, en uiteindelijk is dit ons leven, we zeilen, reizen, en genieten… en daarvoor moeten we wel wat werken. Problemen kom je overal tegen, niet alleen in het zeilersleven. En zoals vriendin Maria opmerkt:  ‘Je lost problemen op en je kunt zeker van zijn dat er weer nieuw probleem komt wat je ook weer moet oplossen!’ Het is pas erg als er geen oplossing is….

Sailing Luna again hopefully soon!