Follow the Moon

Wanneer ik Thomas voorstel om een blog te schrijven over onze belevenissen van de laatste maand stelt hij vast dat we eigenlijk niet zoveel hebben meegemaakt, in ieder geval niet om de trouwe lezers te plezieren met een leuk stukje over onze avonturen. Ik moet daar even over nadenken, wat voor soort belevenissen zijn de moeite waard om op te schrijven? Moeten we altijd een heel bijzonder verhaal hebben? Wat is leuk om te lezen? En voor wie schrijven we eigenlijk?
Alleen daarover zou ik al een paar kantjes kunnen voltypen, maar voor nu besluiten we gewoon de afgelopen maand te beschrijven: het is dan geen Patagonië of Paaseiland, maar de afgelopen maand langs de Spaanse kust was in veel opzichten een mooie tocht met soms gedenkwaardige belevenissen.

Op 10 april vertrekken we uit Almerimar, uitgezwaaid door bevriende medezeilers en onder muzikale begeleiding van Christian en Katrin die voor deze gelegenheid hun accordeon tevoorschijn gehaald hebben! Met tranen in onze ogen zwaaien wij allen uit, hopelijk zien we elkaar in de toekomst ergens terug. Net als voor ons geldt ook voor hen dat het nooit precies duidelijk is waar het de volgende week, maand of jaar naar toe gaat en als die plannen er al zijn, of die gewijzigd zullen worden. Soms ben ik stilletjes een beetje jaloers op zeilers die zich voornemen in 3 of 4 jaar de wereld rond te zeilen: die hebben houvast en planning en voortdurend deadlines te halen. Wij hebben voorlopig voor een ander leven gekozen: gaan waar de wind ons brengt, nieuwe plekken ontdekken en genieten van oeverloze tijd en onbeperkte rust. Dat ook dit een uitdaging kan zijn en het soms niet eenvoudig is hebben we deze maand al een beetje geleerd.

De haven uit hijsen we de zeilen, schudden het stof eruit en met een rustig windje en soms met hulp van de motor slingeren we langzaam in. Het is heerlijk terug op open water te zijn en wij genieten van de wind en de golven, de ruimte om ons heen en het gevoel overal naar toe te kunnen. Omdat we maar een klein weervenster hebben om de eerste 100 mijlen naar Cartagena te varen, besluiten we direct de nacht door te gaan. Het is een rustige nacht, een onstuimige zonsopgang met een stevige (tegen)wind en 10 relaxte laatste mijlen naar Cartagena. We vinden een plekje in de haven van de plaatselijke Club Nautica, waar we na een 3 gangenlunch in de clubrestaurant (10 euro) een uitgebreide siësta houden. We blijven 3 dagen in Cartagena en genieten van het oude centrum met het romaanse theater, de oude stadsmuren en tropische parken. Het centrum is gezellig en staat bekend om de beste tapasbars van Spanje: waar hebben we dat eerder gehoord?

De volgende tocht gaat naar Calpe, aan de Costa Blanca, iets ten noorden van Benidorm. We varen weer een nacht door, dat is prima bevallen en we maken op die manier een hoop mijlen. Broer Peter heeft een huis in Javea, niet ver van Calpe verwijderd en omdat hij heeft aangekondigd daar naar toe te willen zijn we er precies op het moment dat hij aankomt. We verruilen de knusse ruimte van Luna voor die van een huis waarvan de badkamers groter zijn dan ons totale woonoppervlak op de boot! Neem daarbij de prachtige tuin met tropische planten en fruitbomen, het zwembad en de goed gevulde koelkast en natuurlijk de gezelligheid, het is een prima verblijf!

Na een paar dagen besluiten we een poosje noordelijk te zeilen langs de kust en begin mei terug te keren naar Javea omdat dan Miriam en Esther ook komen. De eerst volgende bestemming is Valencia: een flinke dagtocht met een stevige bakstagwind en bijbehorende golven. Rond 19 uur stuiteren we de haven van Valencia binnen, ankeren is er met dit weer niet bij, er is geen enkele beschutte baai in de nabije omgeving. Valencia is een geweldige stad! Omdat de haven wat ver van het centrum verwijderd is, half uur naar de bushalte lopen en 20 minuten met de bus, huren we in het centrum fietsen voor 3 dagen. Op deze manier kunnen we gemakkelijk in 20 minuten naar de stad fietsen . Behalve het prachtige park in de rivierbedding met de moderne gebouwen van de Ciutat de Artes y Sciencias (kunst, cultuur en musea) is ook het oude centrum prachtig. Dat veel andere Nederlanders daar ook van op de hoogte zijn blijkt uit de enorme hoeveelheid landgenoten die in de stad rondlopen en -fietsen. We bezoeken de markthallen, de vele pleinen met kerken en oude gebouwen, het museum voor moderne kunst en maken een fietstocht door de 17 kilometer lange rivierbedding waarin zich nu een park met vele sportmogelijkheden bevind.

Op weg naar Castellón,  35 mijl ten noorden van Valencia, worden we op volle zee benaderd door een boot van de Aduanas (Douane). We zeilen scherp aan de wind, met de zeilen op bakboord en snijden door de golven die over stuurboord binnen komen. Luna ligt schuin in het water en we gaan ruim 5 knopen. De douaneboot komt naast ons varen en stoere mannen kondigen aan dat ze aan boord gaan komen voor een controle. Hun boot is een stukje hoger dan die van ons, ze hangen grote bolfenders uit om te voorkomen dat ze onze boot zullen beschadigen. Het valt niet mee om dicht bij te komen door de golven en bewegingen van de beide boten maar als dat uiteindelijk is gelukt zien ze dat ze een flinke sprong in het diepe zullen moeten maken om aan boord van Luna te komen: ons dek ligt immers nog een stuk lager omdat we schuin liggen door het zeilen op een aan de windse koers. We wisselen nog wat beleefdheden uit, bieden aan het voorzeil in te rollen maar ze zien af van hun bezoek. Met een vriendelijke groet zwaaien de 5 stoere kerels ons uit en wensen ons een goede vaart! Als ze weg zijn schieten we in de lach en merken dat we helemaal vergeten zijn een foto van deze actie te maken!

Vanuit Castellón, een dagtocht noord van Valencia, maken we een mooie wandeling en huren we een auto. De binnenlanden van Spanje zijn prachtig en als we zien hoe dicht we bij Aragon zijn, met zijn mooie dorpen, steden en natuur, willen we ook hiervan een stukje ontdekken. We zijn niet alleen op reis om, de in Spanje vaak minder mooie, kustplaatsen te bekijken. Gelukkig is het nog geen hoogseizoen, autohuur is nog goedkoop, evenals hotels en pensions. We vergeten dat we in de week van 1 mei onderweg zijn. 1 mei is de dag van de arbeid en dat is in Spanje een vrije dag en in Madrid een vrije week. Heel Madrid is op de been om met ons mee te lopen langs de prachtige gebouwen met mozaïeken in Arabische stijl, gotische spitsbogen en een mix van allebei, de Mudejar. We bezoeken Teruel met zijn prachtige gebouwen, Albarracin met zijn spectaculaire ligging op de bergkam, Morella met het indrukwekkende kasteel op de top van de berg en de indrukwekkende stadsmuren. Onderweg komen we door uitgestrekte natuurgebieden, passeren passen van 1700 meter hoogte waar het begin mei nog sneeuwt en wandelen in de buurt van het mooie stadje Beceite.

Dan is het tijd om de terugweg richting Javea aan te vangen: onze familie is bijna gearriveerd en we willen nog een paar dagen met hen doorbrengen. We zeilen in een paar dagtochten terug. Vanwege zuidoosten wind is dat soms best een uitdaging, temeer omdat in de middag de wind flink aantrekt. We kunnen gelukkig vrijwel de hele afstand zeilen en elke dag volgens hetzelfde patroon: we beginnen op de motor, om 11 uur zeilen we met vol zeil en maximale snelheid, om 13 uur het eerste rif, om 14 uur het tweede rif waarbij de snelheid af neemt niet na mate het zeiloppervlak wordt verkleint maar de golfhoogte toe neemt. Bij aan de windse koers kunnen steile korte golfen de sneIheid flink uit de boot halen en wat de golven betreft lijkt de Middellandse Zee soms het IJsselmeer. Als uiteindelijk de volgende haven is bereikt moet Luna achteruit in een box worden gevaren wat niet makkelijk is omdat ze altijd haar achterste in de wind wil draaien. Als het dan uiteindelijk gelukt is en de boot aan de lijnen vast ligt valt de wind weg.

In Javea komen we in een paar dagen weer heerlijk bij en zijn blij onze familie weer te zien. In de haven van Denia vullen we de voorraden en de water- en dieseltank aan en nemen opnieuw afscheid om onze reis voort te zetten naar de Balearen.

Hebben we iets meegemaakt of te vertellen gehad over de laatste maand? Misschien was het niet heel spannend allemaal maar stilgezeten hebben we niet:  dat gaan we ergens in een mooie baai op Ibiza doen en dan hebben we mogelijk volgende maand opnieuw niet veel om over te schrijven….