Rond half 9 ’s morgens staat Thomas op om koffie te zetten en de kachel aan te doen. Na ongeveer 15 minuten werk ik mij uit de voorpunt van de boot en ren ik richting de kuip waar de zon de ruimte onder de tent al aardig begint op te warmen. De kachel kan weer uit. Nu is het wachten tot de zon voldoende warmte geeft. Rond 10 uur laten we de kuiptent zakken en zitten we onder een stralend blauwe hemel in de januarizon van Sicilië. Tijd voor enige activiteit maar dat is in de Marina van Licata geen probleem. Met zo’n 100 overwinterende boten waarvan zeker de helft van de bemanningen aanwezig zijn, en velen leuke initiatieven hebben, is er elke dag wel iets te doen. Maandag pilates, dinsdag borrel, woensdag bodybalance, donderdag markt, vrijdag borrel, zaterdag yoga en zondag barbecue. De Marina stelt een ruime hal beschikbaar voor de activiteiten wanneer het buiten niet aangenaam meer is en de barbecueplaats is van alle gemakken voorzien. Tussen de bedrijven door hebben wij tijd voor onderhoud en verbeteringen aan de boot: er is altijd wel iets wat stuk gaat of beter kan! Rond 4 uur ’s middags staat de zon al laag, steekt er een koudere wind op en gaat de kuiptent er weer op. De zonuren zitten er voor vandaag weer op. Tijd voor een wandeling en boodschappen. Om warm te blijven koken we wat uitgebreider en eten we vroeger dan ’s zomers. Na het avondeten gaat de kachel een paar uurtjes aan en blijven we binnen in de boot of gaan een wandeling maken door de haven of het stadje. De 10.000 stappen per dag halen we hier moeiteloos!
Aan het schrijven van een blog kom ik dan ook nauwelijks toe, en hoe langer ik wacht hoe meer er te schrijven valt en ik loop al hopeloos achter want we hebben niet stil gezeten sinds eind augustus. Alles opschrijven lukt sowieso niet dus dan maar in grote lijnen:
Begin september komen we aan in Nederland en nemen een paar weken de tijd om ons huis op orde te brengen. Het is even wennen aan de ruimte om ons heen. Wat we op de boot aan ruimte te kort komen hebben we hier te veel! Soms gaan we languit op de grond omdat het gewoon kan! Voor de tijd dat we in Groningen doorbrengen kopen we via marktplaats een stel oude omafietsen en het is ontzettend leuk om de stad in te gaan, zeker als het weer nog goed is. Begin oktober komt de makelaar en niet lang erna gaat het huis in de verkoop. Thomas neemt het vliegtuig terug naar Sicilië, hij kan niet wachten om op Luna aan de slag te gaan nu hij het rijk alleen kan hebben. Ik neem de tijd om vrienden en familie te bezoeken en doe de bezichtigingen voor de verkoop. Het is leuk en fijn in Groningen te zijn maar het geeft ook een dubbel gevoel. Zodra het huis weg is komt er waarschijnlijk ook een eind aan de episode ‘Groningen’ in ons leven. We zijn hier in 2017 gaan wonen en wisten altijd dat het tijdelijk zou zijn, toch valt het naderend afscheid zwaar. Eigenlijk betekent dat dat we het gewoon erg naar ons zin hebben gehad in deze stad!
Kort voor mijn 60ste verjaardag (jaja, een hele mijlpaal, net als Thomas 3 maanden ervoor) vlieg ik terug naar Catania. De verkoop van het huis lijkt niet zo snel te gaan als gehoopt en ik mis Thomas, de zon en het bootleven. De landing op Sicilië is spectaculair; een stralen blauwe dag met een besneeuwde Etna die meer dan 3000 meter boven de stad uittorent. Thomas komt me ophalen en met een gehuurde Fiat Panda, met minstens 20 krassen en deuken, rijden we terug naar Licata. De recente wolkbreuken hebben op sommige plaatsen de weg flink beschadigd, evenals huizen, auto’s en kassen. De zo droge, gebarsten en verweerde grond die ik met herinner van de late zomer is nu groen, schoon en uitbundig begroeit. Ik herken het eiland bijna niet terug, het is prachtig.
Tijd voor een mooie excursie over het eiland! Maar eerst vieren we mijn verjaardag met Mel en Udo in Ragusa Marina. We kennen elkaar van vorige winter en hoe we het ook geprobeerd hebben, we zijn er niet in geslaagd elkaar weer te zien afgelopen zomer en zelfs het vinden van een gemeenschappelijke winterhaven lukte niet. We hebben zoveel bij te kletsen, maken direct een nieuwe afspraak en spreken alvast af om volgend seizoen onze plannen wat beter af te stemmen!
Onze excursie gaat verder naar de steden Ragusa-Ibla, Modica en Noto, allen Unesco werelderfgoed, en absoluut een bezoek waard. Elke straathoek is een verrassing van prachtige gebouwen, kerken en pleinen. We rijden via bergwegen richting Palazzolo Acreide waar we per toeval op de opgravingen van Akrai stuiten wat een prachtige plek blijkt te zijn. Het griekse theater heeft een natuurlijk decor van bergen en de Etna op de achtergrond. We zijn de enige bezoekers en dwalen hier uren rond. Terug naar Licata stoppen we in Caltagirone, waar tegelmakers en pottenbakkers elkaar de loef afsteken met prachtige porselein en tegelwerk.
In de weken erna maken we nog een uitstap naar de Vallei van de Tempels bij Agrigento. Het lijkt wel Griekenland en dat klopt ook, in de 5e tot 6e eeuw voor Chr. werd Sicilie overheerst door de Grieken en dit is één van de best bewaarde archeologische sites. De tempels van Hera, Concordia, Heracles en Zeus staan op rij in een prachtig heuvelachtig groen landschap met op de achtergrond de Middellandse Zee. Sicilië is in de loop van de geschiedenis, door de centrale ligging in de Middellandse Zee, afwisselend in handen geweest van Feniciërs, Grieken, Romeinen, Byzantijnen, Arabieren, Normandiërs en Spanjaarden.
We maken begin december nog een laatste excursie naar Piazza Armerina waar zich de beroemde Villa Romana del Casale bevind. We lezen dat er goed geconserveerde mozaïeken te zien zijn uit de 3e en 4e eeuw, waaronder de bekendste van de meisjes in bikini (in werkelijkheid Romeinse atletes tijdens de Olympische spelen). De mozaïeken zijn goed bewaard gebleven doordat ze in de 12e eeuw bedolven zijn geraakt onder een laag modder na een aardverschuiving en pas aan het einde van de 19e eeuw werden uitgegraven. Dat het zo’n ongelooflijke mooie en uitgebreide villa was waar je bij elke ruimte opnieuw onder de indruk raakt van de prachtige gedetailleerde schouwspelen van het dagelijks leven, de natuur, de mythen en de mensen van hadden we niet verwacht. Ook hier kunnen we ons met moeite wegrukken uit het bezoek, er is gewoon te veel te zien!
In december vliegen we terug naar Nederland, ons huis is verkocht. We ruimen onze laatste spullen op, verkopen de fietsen via marktplaats en dragen het huis voor de kerst over aan de nieuwe eigenaar. Opeens is het dan zover: we hebben geen huis meer, alleen nog de boot! Het geeft een gevoel van vrijheid. Als we er ooit aan toe zijn kunnen we een huisje ergens kopen maar omdat we nog geen idee hebben waar dat zou moeten staan laten we die beslissing voor later. We zijn nu bijna 2 jaar ‘onderweg’ en weten een beetje beter waar we plezier aan beleven en waaraan niet. We beloven elkaar en onszelf de tijd te nemen voor alles wat we willen en als we iets niets willen dat ook te accepteren. We zijn ondertussen 60+ en moeten het gewoon rustig aandoen….
Hopelijk blijft het blog met onze avonturen toch interessant genoeg! 😊
Sailing Luna around soon!
De oude benaming van Sicilië luidde “Trinacria”, het driehoekige eiland. Op de drie zijden van de driehoek braken de golven van de drie verschillende zeeën.
Op de vlag van Sicilië zijn de drie ‘benen’ afgebeeld die symbool staan voor de drie delen van het eiland Op de hedendaagse vlag van Sicilië is het hoofd van Medusa afgebeeld met drie korenaren. Deze staan symbool voor de extreme vruchtbaarheid van het eiland.
Follow the Moon 
Plaats een reactie